Kunnen waarden en normen onderwerp zijn van wetenschappelijk onderzoek? Sterker nog: kan wetenschappelijk worden vastgesteld wat 'goed' of 'slecht' is? Kan het kwaad in de wereld met nieuwe technologie en rationele argumenten worden ingedamd? Kunnen zij die kwaad doen, leren van hun eigen gedrag en van hun onbewust stromende sappen en processen?
Eerst een voorbeeld. In 21 staten van de VS mogen nog lijfstraffen worden toegepast bij kinderen op scholen. Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond, dat kinderen die lijfstraffen ondergaan een factor zijn in het geweld in de maatschappij. Ook blijken die kinderen sociaal minder vaardig en (hoe is het mogelijk) zij zijn later weer meer voorstander van lijfstraffen dan volwassenen, die als kind geen lijfstraffen hebben ondergaan. Dat is allemaal onderzocht.
Het feit dat lijfstraffen traditie zijn, dat ze behoren tot de cultuur van de zuidelijke staten en dat 90 % van de ouders er voorstander van is, maakt niet dat lijfstraffen daardoor minder slecht zijn. Het feit dat in de bijbel staat dat 'wie zijn kind lief heeft de roede niet spaart', met andere woorden dat God een fan is van lijfstraffen, ook niet.
Waar komen onze normen en waarden vandaan? Waar zijn morele regels op gebaseerd? Een deel van de mensheid zegt dat normen en waarden van God gegeven zijn, of van Allah. Religieuze dogmatici weten het zeker: waarden en normen komen van God. Niet Christelijke progressieven weten zeker dat dat niet zo is. Zij zeggen dat goed en kwaad onder druk van evolutie of cultuur zijn ontstaan. Zij die 'X' vinden blijken langer te overleven. Ze zijn aangepaster, worden beter geaccepteerd, en lopen dus minder kans op uitroeiing. Toch staan zij toe dat religieuze dogmatici hun standpunten als waar blijven verkondigen en houden zij er in hun gedrag rekening mee. Hun zelfvertrouwen is lang niet van het niveau van de dogmatici en hun normen nemen hun eigen waarden niet serieus. Tenzij tolerantie tegenover niet tolerantie een ultieme norm is. En zo houden zij mede de dogmatiek in stand.
Hoe het ook is, normen en waarden zitten in ons brein verankerd volgens Sam Harris, en het is daarmee onderzoekbaar. Van goed handelen voel je je beter, door slecht handelen voel je je minder gelukkig, of daaraan beleef je minder welzijn. Dat is meetbaar. Dat gaat als volgt:
Welzijn en het ervaren van welzijn is een toestand van de hersenen. Op korte en op lange termijn. Er zijn stoffen in ons lichaam die onze welzijnsbeleving beïnvloeden die over jaren ontstaan. Die stoffen zorgen er ook voor dat we beter op anderen zijn afgestemd. We voelen ons beter als anderen zich beter voelen. Altruïsme is (natuurlijk) een daad van eigenbelang. We weten dus ook wanneer anderen zich beter voelen. En we hebben daar belang bij, want we voelen onszelf daardoor beter. Onze hersenen weten dat. We zijn in staat tot empathie. En die empathie is redelijk universeel.
Weer een voorbeeld: We voelen ons niet beter als we vrouwen besnijden. We weten eigenlijk wel dat dat niet bijdraagt aan het welbevinden van die vrouwen. Onze hersensappen bedriegen ons niet, God wel. Bij vrouwenbesnijdenis gaan de daders tegen hun eigen natuur in. Notabene (in het katholicisme) de grootste en enige 'doodzonde'. De zonde tegen het geweten. Het gaat dan over het bewuste geweten weliswaar, maar dat kan door de paus vast worden bijgesteld. Ik vraag hierbij alvast patent aan op het hulpmiddel dat uiteindelijk tot wereldvrede zal leiden. Het komt vast zover dat we met een klein scannertje aan ons hoofd op ons horloge kunnen zien of wat we van plan zijn eigenlijk wel door de beugel kan. Want wat voor vrouwenbesnijdenis geldt, geldt natuurlijk ook voor op de stoep fietsen.
Doelvlaktechnologie toegepast op waarden en normen. Het kan!
Cultuur is het verlangen iets te delen wat in wezen buiten jezelf staat, maar gevoelsmatig zo dicht bij je komt dat je het wilt verdedigen alsof het van jezelf is. (Hans den Hartog Jager in "Dit is Nederland").
Posts tonen met het label futurisme. Alle posts tonen
Posts tonen met het label futurisme. Alle posts tonen
zondag 26 mei 2013
maandag 17 oktober 2011
Failliet
Landgenoten,
aan de vooravond van wat de zwartste dag uit onze geschiedenis zal worden, wil ik u allen gaarne een hart onder de riem steken. Slecht konden wij zien aankomen wat de gevolgen zouden zijn van een door de regering ingezette denklijn tijdens het kabinet Wilders II. Wat destijds een volstrekt logische en redelijke oplossing leek voor de economische crisis heeft zich inmiddels tegen ons gekeerd.
Hoewel de regering niet met een vinger wil wijzen, en manhaftig de consequenties van het ingezette beleid onder ogen wil zien, meent zij toch dat u recht heeft op een kort resumé van het voorafgaande. Zodat u weet dat u sterft voor de goede zaak. Ook kan het ertoe dienen om in het door de regering niet geheel uit te sluiten hiernamaals, eventueel uw recht te halen.
IJsland was failliet. De exhorbinatante schuld, die de tweehonderduizend koudbloedige mede-europeanen samen maakten, in het volle besef dat zij hun rijkweidte verre overschatten, maakte dat het vertrouwen in de mogelijkheid tot terug betalen door hun bank tot ver onder nul was gezakt. Maar onder nul, daar worden IJslanders niet warm of koud van.
Daarna ging Griekenland failliet. De Grieken deden immers niets. En als je niets doet, krijg je geen geld, behalve het geld dat je hebt geleend van anderen, tot het op is. En ondertussen zit je in de zon, kijkend naar de azuurblauwe zee. Maar hitte, daar wordt de pis van de Grieken niet lauw van.
De Europese besluiteloosheid werd uiteindelijk doorbroken vanuit ons eigen land. Nederland reikte de mogelijkheden aan om uit de impasse te komen. De regering Wilders wist in het Europees parlement te bewerkstelligen dat van een land dat failliet is, alle inwoners van deelname aan het verdere samenlevingsproces werden uitgesloten. De golf van knorrende goedkeuring, die toen door Europa trok, van arbeider tot bankier, zullen wij niet licht vergeten.
De onaangename maar noodzakelijke bijbehorende werkzaamheden zijn de afgelopen jaren door de vers toegetreden Bulgaren met verve ter hand genomen. De regering is daarvoor hen nog steeds dankbaar.
De opleving van de economie die een gevolg was van het nieuwe beleid heeft ons allen aangenaam en warm gertroffen. De welvaart kreeg een nieuwe impuls, ook buiten de oude EEG landen. Zelf ben ik, nadat ik de koning Willem IV was opgevolgd, op staatsbezoek geweest in Roemenië en Bulgarije om dit samen met de bevolking, waarvan er ook diverse familileden hadden moeten opofferen, te herdenken én te vieren.
Op de in IJsland en Griekenland omgeploegde grond hebben de 10 kakelverse gezinnen in 10 nieuwe huizen, uit de 10 meest succesvolle Europese landen een impuls aan de economie en de mondialisering gegeven. Hun uitzending vormde een warme geste namens mijzelf en ik weet: ook namens u allen. Onze landgenoten gedroegen zich in deze constellatie voorbeeldig.
De crisis lijkt echter te zijn onderschat. De onrust in diverse Europese landen m.b.t. het consequente beleid is vanuit links Nederland gevoed en gesterkt. Het Europees parlement heeft daarom gemeend om in een vroegtijdig stadium te moeten ingrijpen. De regering heeft hiervoor begrip. Een zo succesvol beleid kan niet door de kennelijke sympathieën van enkelen van binnenuit worden bedreigd.
Morgen komen de Bulgaren ook in Nederland hun werk doen. Zelf ben ik inmiddels naar Engeland uitgeweken, om de gezinnen die onze geliefde vaderlandse grond zullen bemesten en voeden met raad en daad bij te staan. Ik reken op uw solidariteit.
Wij, president Geert Wilders
Zijn we al wakker?
aan de vooravond van wat de zwartste dag uit onze geschiedenis zal worden, wil ik u allen gaarne een hart onder de riem steken. Slecht konden wij zien aankomen wat de gevolgen zouden zijn van een door de regering ingezette denklijn tijdens het kabinet Wilders II. Wat destijds een volstrekt logische en redelijke oplossing leek voor de economische crisis heeft zich inmiddels tegen ons gekeerd.
Hoewel de regering niet met een vinger wil wijzen, en manhaftig de consequenties van het ingezette beleid onder ogen wil zien, meent zij toch dat u recht heeft op een kort resumé van het voorafgaande. Zodat u weet dat u sterft voor de goede zaak. Ook kan het ertoe dienen om in het door de regering niet geheel uit te sluiten hiernamaals, eventueel uw recht te halen.
IJsland was failliet. De exhorbinatante schuld, die de tweehonderduizend koudbloedige mede-europeanen samen maakten, in het volle besef dat zij hun rijkweidte verre overschatten, maakte dat het vertrouwen in de mogelijkheid tot terug betalen door hun bank tot ver onder nul was gezakt. Maar onder nul, daar worden IJslanders niet warm of koud van.
Daarna ging Griekenland failliet. De Grieken deden immers niets. En als je niets doet, krijg je geen geld, behalve het geld dat je hebt geleend van anderen, tot het op is. En ondertussen zit je in de zon, kijkend naar de azuurblauwe zee. Maar hitte, daar wordt de pis van de Grieken niet lauw van.
De Europese besluiteloosheid werd uiteindelijk doorbroken vanuit ons eigen land. Nederland reikte de mogelijkheden aan om uit de impasse te komen. De regering Wilders wist in het Europees parlement te bewerkstelligen dat van een land dat failliet is, alle inwoners van deelname aan het verdere samenlevingsproces werden uitgesloten. De golf van knorrende goedkeuring, die toen door Europa trok, van arbeider tot bankier, zullen wij niet licht vergeten.
De onaangename maar noodzakelijke bijbehorende werkzaamheden zijn de afgelopen jaren door de vers toegetreden Bulgaren met verve ter hand genomen. De regering is daarvoor hen nog steeds dankbaar.
De opleving van de economie die een gevolg was van het nieuwe beleid heeft ons allen aangenaam en warm gertroffen. De welvaart kreeg een nieuwe impuls, ook buiten de oude EEG landen. Zelf ben ik, nadat ik de koning Willem IV was opgevolgd, op staatsbezoek geweest in Roemenië en Bulgarije om dit samen met de bevolking, waarvan er ook diverse familileden hadden moeten opofferen, te herdenken én te vieren.
Op de in IJsland en Griekenland omgeploegde grond hebben de 10 kakelverse gezinnen in 10 nieuwe huizen, uit de 10 meest succesvolle Europese landen een impuls aan de economie en de mondialisering gegeven. Hun uitzending vormde een warme geste namens mijzelf en ik weet: ook namens u allen. Onze landgenoten gedroegen zich in deze constellatie voorbeeldig.
De crisis lijkt echter te zijn onderschat. De onrust in diverse Europese landen m.b.t. het consequente beleid is vanuit links Nederland gevoed en gesterkt. Het Europees parlement heeft daarom gemeend om in een vroegtijdig stadium te moeten ingrijpen. De regering heeft hiervoor begrip. Een zo succesvol beleid kan niet door de kennelijke sympathieën van enkelen van binnenuit worden bedreigd.
Morgen komen de Bulgaren ook in Nederland hun werk doen. Zelf ben ik inmiddels naar Engeland uitgeweken, om de gezinnen die onze geliefde vaderlandse grond zullen bemesten en voeden met raad en daad bij te staan. Ik reken op uw solidariteit.
Wij, president Geert Wilders
Zijn we al wakker?
Abonneren op:
Posts (Atom)