vrijdag 5 maart 2010

Agnes huilt

Dikke tranen blijven in haar ogen hangen. Meren van onbegrip. Zachte lenzen van teleurstrelling. Het is voorbij. Hoe graag had ze niet de wereld verbeterd. Had ze ons allemaal mee laten delen uit de ruif van het industrieel en bankierende graaiersgilde.

Is ze ijdel? Als je weg gaat, denk je dat het met jou te maken heeft. Dat lijkt me een vorm van ijdelheid. De hele achterban van de SP staat achter haar. En toch gaat ze. Is ze dan impulsief? Wie wilde dit? Haar achterban niet? Zij zelf niet? Waarom gaat ze dan?

Is ze een viswijf? Volgens Felix Rottenberg, toch de visboer zelf die het kan weten, wel.

IJdel, impulsief, viswijf.

De ideale politicus? Of zit er toch weer een vleugje perslucht bij?

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen